رخ بر افروز

یــــــار..

می مخور با همه کس،

تا مخورم خون جگر

سر مکش تا نکشد،

سر به فلک فریادم

شهره ی شهر مشو،

تا ننهم سر بر کوه

رخ بر افروز ، که فارغ کنی از برگ گلم،

قد بر افراز ، که از سرو کنی آزادم..

شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را،

یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

ناز بنیاد مکن،

تا نکنی بنیادم..

حافظ